Vryspraak, verbondsgemeenskap en vryheid
Nadat Paulus in hoofstuk 2 sy greep op die evangelie verdedig het, raak hy drie kernsake in die res van die brief aan:
1. die vryspraak (of geregtigheid) wat God aan gelowiges gee in Christus Jesus (3:1-4:20),
2. die verbondsgemeenskap wat Hy deur sy Gees tussen gelowiges skep (4:21-5:12) en
3. die vryheid wat gelowiges geniet van beide die Joodse wet as die sondige lewenswyse van die heidene (5:13-6:17).
Hierdie gawes van God word deel van gelowiges se lewens op grond van die historiese kruisdood en teenswoordige opstandingslewe van Christus Jesus (2:19b-20) sowel as deur die kragtige toerustende en bemagtigende werk van die Heilige Gees in hulle lewens (3:5; 5:25).
En die radikale betekenis en impak hiervan mag onder geen omstandighede verswak word deur weer die wet te probeer onderhou (2:16) en/of in eie krag te lewe nie (3:3). Dan plaas jy jouself immers weer onder die vloek van die (nakoming van die) wet (3:10) en is jy uitgelewer aan die begeertes van jou sondige natuur (5:16-18).
Daarom skryf Paulus met soveel passie en dringendheid: die evangelie is op die spel, die vryspraak van God, die verbondsgemeenskap met Hom en mekaar en die vryheid wat Christus deur sy Gees gebring het, is in gedrang.
En dit is nie net ’n teoretiese stuk lering nie. Dit is van deurslaggewende praktiese belang vir die gelowiges wat uit die heidendom kom. Hulle is juis verbondsgemeenskap ontsê deur sommige gelowiges uit die Joodse geledere en nie as ware kinders van Abraham gereken nie. Daarom dat Paulus soveel tyd spandeer aan sy lering oor wie deel het aan die belofte van Abraham (die woord Abraham word 9 keer gebruik in die brief) en wie geloof het soos Abraham en wie sy kinders is. En telkens spel hy dit uit dat die gelowiges uit die heidendom volledig deel van die verbondsgemeenskap geword het. Hulle is kinders van Abraham (3:29).
Geen wonder dat Luther so baie van hierdie brief gehou het nie. Dit is aan die een kant ’n baie suiwer uiteensetting van die evangelie, maar aan die ander kant ook van groot praktiese betekenis. Hy noem Galasiërs: “my own epistle, to which I have plighted my troth; my Katie von Bora” (sy vrou).[1]
[1]Aangehaal in Longenecker, Richard N.: Word Biblical Commentary : Galatians. Dallas : Word, Incorporated, 2002 (Word Biblical Commentary 41), liii
related post
Tags: Galasiërs
Trackback from your site.
April 30, 2012 (10:15) Prediker 11:7-12:8 – Leer met God leef in jou jong dae Pragtige boodskap vir oud en jonk! Leef!! ...Het God lief en doen wat jy wil (Augustinus)
April 26, 2012 (12:50) Prediker 9:13-10:15 – Wysheid is broos en breekbaar Gesels gisteraand met die groep in Somerstrand oor Jakobus 3 se visie oor wysheid: "13 Is daar...
April 24, 2012 (5:25) Prediker 6:10-7:29 – Die soeke na selfverwesentliking Hi Chris, Dis vir my so wonderlik dat God ons soekend geskep het, na `n godheid, Homself. As on...
April 24, 2012 (9:30) Prediker 8:1-17 – Die voordeel en frustrasie van wysheid Chris, gedurende die nag van pyn dwaal my gees in tussen slaap+ beswyming dan verskyn jou naam ...
April 23, 2012 (12:59) Prediker 6:10-7:29 – Die soeke na selfverwesentliking Ek is bly! Rethie en die span van Klema en Somerstrand mag maar, nê!