Jesaja 38 – God sien ons trane raak EN doen iets daaraan

Jesaja reageer op Hiskia se siekte met ‘n boodskap dat hy maar sy testament moet opstel, hy gaan dit nie maak nie.

Hiskia draai in moedeloosheid sy gesig na die muur, maar anders as Agab, een van sy voorsate (1 Kon 21:4), bid hy tot die Here.  Let op dat hy sy voorbeeldige lewe voor die Here en sy gehoorsaamheid aan God se wil – wat reg is in u oë – in herinnering roep, terwyl hy bitterlik huil.

Die Here reageer op die gebed deur Jesaja met ‘n boodskap van hoop na Hiskia te stuur.  Die Here roep in Sy antwoord Hiskia se voorvader Dawid in herinnering en verleng Hiskia se lewe met 15 jaar.  Let op dat die Here ook dít wat Hiskia nie vra nie, verlossing van die Assiriërs, vir hom belowe.

Die gedeelte is ‘n uitstekende perspektief op God se verhouding met ons – Hy werk nie met ‘n bloudruk wat ten alle koste gehandhaaf moet word nie.  Hy verander sy besluit in reaksie op, beter gestel, in verhouding met mense.  Jy kan meer hieroor lees by my opsomming van die Andrew Murray pryswenner boek (2009) van Vincent Brümmer: What are we doing when we pray? (ek het ook ’n kort artikel geskryf oor gebed: Gebed is noodsaaklik,maar nie genoegsaam nie …).

Die wonderlike nuus is dat God ons trane raak sien EN iets daaraan doen!

Soos met die vorige tekens wat op God se inisiatief gegee is – vir Agas (Jes 7) en Hiskia (Jes 37) – word ook hierdie teken deur God gegee.  Die skadu skuif terug op die trappe van die sonwyser, wat vir Hiskia ’n duidelike teken van gebedsverhoring was.

Hiskia reageer hierop met ‘n lied waarin hy die voorreg om steeds voor God in die wêreld en veral in die tempel te lewe, besing.  Hiskia vra wel ‘n retoriese vraag, “(wanneer) ek weer na die huis van die Here toe sal gaan?”, wat egter nie geantwoord word nie, waarskynlik omdat sy genesing juis die besoek aan die tempel moontlik sou maak.  Jesaja dink dus nie dat sy vraag ‘n antwoord regverdig nie.

’n Vyekoek het die reputasie gehad dat dit swere kan oopbreek.