Jesaja 45:9-46:13 – Die Skeppergod alleen kan red

Ten spyte daarvan is God vas van plan om hulle nie net te red nie (Kores), maar dié redding ook as ’n getuienis vir die nasies te gebruik (Egipte en Ethiopië [Kus]).  Die Here alleen is God.  Let weereens op hoe sy Goddelikheid uitgespel word in terme van sy Skepperwees en sy beheer van die Geskiedenis.

Let ook op die woorde: “ my woorde gee lewe” (45:19).  Petrus eggo dit aan Jesus: “U het die woorde wat ewige lewe gee“  (Joh 6:68).  Dit lei ’n besondere appèl aan die nasies in, waarin hulle – soos die volk in Jesaja 1 – opgeroep word tot bekering: “Kom na My toe dat julle gered kan word, almal op die aarde, want Ek is God, daar is geen ander nie” (45:22), waaraan God se belofte gekoppel word dat sy woord betroubaar is, en vervul sal word: “voor My sal elke knie buig, in my Naam sal elke tong ’n eed aflê” (45:23).  Paulus gebruik in die Nuwe Testament dié belofte om gelowiges op te roep om nie veroordelend teenoor mekaar te wees nie (Rom 14:10-11) en om Jesus se verheerliking te beskrywe (Fil 2:10-11).

In hoofstuk 46 kondig God vir die eerste keer die val van Babilon aan. Bel en Nebo is twee van die tradisionele gode van die Babiloniërs wat dit nou ontgeld in die verwoesting wat van die Persiese leërs sal kom (46:1-2; ook 47:1-15).

Maar, die klem val hier nog nie soseer op Babel nie, maar op die hardkoppigheid van Israel wat sy verlossing nie sonder meer wil aanvaar nie (46:3-13; later ook in 48:1-19).  Let op hoe God sy betroubaarheid uitspel vir die hele lewe (“vandat julle daar is … tot in julle grysheid).  Weereens word die nutteloosheid van afgode wat met die hand gemaak word, uitgespel.  En word hulle herinner daaraan dat daar niemand soos God is nie, hier uitgespel in die feit dat Hy iets aankondig voor dit gebeur, en dan gebeur dit.

Israel verdien nie wat hulle gaan kry nie – genade en nie oordeel nie!