1 Konings 14 – God is nie onverbiddelik nie

’n Mens wonder waarom Jerobeam nie die lig sien nie.  Eers was daar die duidelike boodskap aan hom in die vorm van die man van God se profesie en wonderwerke in die vorige hoofstuk.  God keur sy afgodediens en eiegeregtigheid nie goed nie.

Nou raak sy seun Abia (die Here is my vader) siek en die blinde Agija sien deur die vermomming van Jerobeam se vrou en voorspel dat die kind sal doodgaan, ironies genoeg die enigste manlike nasaat van Jerobeam in wie God iets goeds gevind het, hoewel hy steeds doodgaan as ’n teken vir Jerobeam.  Maar steeds verander Jerobeam nie.

Die arrogante Rehabeam in Juda loop eintlik dieselfde pad, tart die Here uit met die hoogtes, klippilare en gewyde pale, en selfs manlike tempelprostitute, soveel so dat die Here Egipte gebruik om hulle te straf.  Sisak se veldtog in 927 vC word op ’n muur in die Amontempel in Karnak Egipte uitgebeeld.

Interessant genoeg stroop die Egiptiese leërs net die skatte in die tempel en die paleis, sonder om die stad te vernietig of mense weg te voer in ballingskap.

2 Kronieke 12:1-11 gee die verklaring daarvoor – nadat Rehabeam gewaarsku is oor die inval, het hy en sy leiers hulle verootmoedig voor die Here: “Die Here doen reg” (!) waarop die Here besluit het om hulle nie uit te roei nie.

Dié gebeure gee dus ’n perspektief op God se oordeel wat baie hoopvol is.  Hy is ernstig oor gehoorsaamheid,  maar Hy is nie onverbiddelik nie.  Sy hart versag wanneer daar erkenning en berou is.