Lukas 14:1-15:32 – God het ’n hart vir verlorenes

Hy gaan verder en leer hulle deur 2 gelykenisse van beskeidenheid (14:7-11) en gasvryheid (14:12-14) – albei karaktereienskappe wat hulle gekort het – en wys in ‘n 3de gelykenis hoe hierdie oproep in God se gasvryheid teenoor mense, sy hart vir verlorenes, begrond is, die gelykenis van die groot maaltyd (14:15-24).

Lukas sluit die hoofstuk af met Jesus wat die eise van dissipelskap uitspel (14:25-33) en hulle met die gelykenis van die kragtelose sout oproep tot gehoorsaamheid (14:34-35).

Die 3 gelykenisse in hoofstuk 15 – verlore skaap, muntstuk, seun – Is van die helderste sketse van God se hart vir verlorenes in die Bybel, wat die gelykenis van God se gasvryheid nog verder neem.

Let op na die volgende:

• Jesus vertel dié gelykenisse vir die Fariseërs en skrifgeleerdes waarmee Hy eintlik hulle eie verlorenheid ontbloot.  Hulle reageer eintlik soos die ouer broer in die gelykenis van die verlore seun.
• Die verskil tussen die eerste 2 gelykenisse is dat in die eerste die verlore skaap se nood beklemtoon word, en in die tweede die vrou se nood ten opsigte van die verlore muntstuk beklemtoon word.  Waar die skaapboer vir die verlore skaap gaan soek, ter wille van die skaap, gaan die vrou soek vir die verlore muntstuk ter wille van haarself.  Albei teken dus kante van wie God is en hoe Hy deur ons werk in die wêreld – ter wille van ons, EN ter wille van Homself.
• Die laaste gelykenis kombineer dié twee aspekte van God se besorgdheid oor verlorenes.  Daarom kan die gelykenis van die verlore seun net so goed as die gelykenis van die wagtende vader beskryf word.  Want dit is nie net die nood van die verlore seun wat beskryf word nie, ook die nood van die wagtende vader.

related post

• Vorige Bybelskool reekse
• Jesaja
• Markus
• Handelinge
• Samuel