Psalm 13 – Kyk tog en luister na my, Here, my God

Let op hoe hy die erns van sy noodkreet beklemtoon deur vier keer te herhaal: “Hoe lank nog, Here?”  Hy wonder hoe lank hy sy kommer (letterlik: “hartseer in my hart”!) op sy eie moet dra en sy eie planne moet maak (“wrestle with my thoughts” – NIV).   En sy behoefte is dat die Here nie weg sal kyk nie, maar na hom sal kyk en luister.  Vers 4 se begin kan beter vertaal word as: “Kyk tog en luister na my, Here, my God”.

Sy worsteling met die Here – let op nie net met sy omstandighede nie! – word opgevolg met ‘n besluit om die Here en sy troue liefde te vertrou, om te vertrou dat Hy uitkoms sal gee en aan hom goed sal doen (die vers maak meer sin as dit in die toekomstige tyd vertaal word, soos die Hebreeus inderdaad vertaal kan word).  Sy vertroue in die Here word dus uitgespreek terwyl hy nog in die greep van die spanning van sy omstandighede is.

Dit laat my dink aan Filippense 4:4-9, waar Paulus ons uitnooi om ons begeertes in alles aan God met gebed, smeking en danksegging bekend te maak, en ons gedagtes dan te rig op die positiewe, dit wat reg is, dit wat prysenswaardig is, dit wat edel is.