1 Samuel 28-29 – Saul se koningskap wankel
Dit is met groeiende spanning wat ‘n mens dié gedeelte lees. Die aanloop tot die oorlog op die Gilboaberg by Jisreël begin met Saul wat nie meer God se stem kan onderskei nie, nie direk deur drome nie, nie deur die bemiddeling van die priesters (met die urim en die tummim) nie , en nie deur ‘n woord van die profete onder leiding van die Gees nie.
Saul se desperaatheid word in detail geteken. Hy is honger en bang. En hy raadpleeg ‘n verbode dodebesweerster. Dit alles, omdat God hom verlaat het. Dis hartseer dat terwyl Samuel gelewe het, Saul ongehoorsaam was. Noudat Samuel dood is, bly Saul steeds ongehoorsaam. Hy kan nie dit oor sy lippe kry om te sê, ek het gesondig nie. Terloops, die dodebesweerster was duidelik verbaas en doodbang dat enigiets gebeur toe sy iemand uit die dode oproep. Dit dui aan dat dit God is wat uiteindelik van Hom laat hoor deur Samuel, en dat die dodebesweersters praktyk eintlik ‘n bedrogspul was.
Dawid word ook uitgeskakel uit die oorlog deur die besware van die ander Filistynse konings wat hom nie vertrou nie. En in hoofstuk 30 is hy in elk geval betrokke by ‘n oorlog teen die Amalekiete, wat die leër van Israel só verswak dat hulle verslaan word en Saul en Jonatan in die oorlog (hfst 31) omkom.
Die tafel is gedek vir die onafwendbare gevolge van ‘n lewe wat nie in God se teenwoordigheid geleef word nie. Saul se koningskap is naby sy einde.
Urim en Tummim: Dit was vermoedelik twee stene wat die priester in sy borssak gedra het vir besluitneming (Eks 28:30). Soms word net gepraat van die urim, soos hier. Hoe dit presies gewerk het, is onseker. Vermoedelik was die een ’n ja- en die ander ’n nee-stem, ofskoon daar soms nie ’n antwoord gekry is nie (1 Sam 28:6).
Tags: Samuel
Trackback from your site.
Comments (3)
'n Vraag is gevra oor dodebesweerdery en waarsêery in die OT
Dodebesweersters (mediums) het gespesialiseer daarin om dooies op te roep om deur met hulle te kommunikeer en uit hulle woorde (orakels) insig te verkry (die praktyk heet necromancy in Engels). Die praktyk is reeds bekend uit die 2de Millenium vC uit Ugaritiese tekste. Die praktyk is egter verbied in die OT (Lev 19:31), hoewel die praktyk tog regdeur die OT 'n versoeking gebly het, soos blyk uit Saul se verhaal, en uit die optrede van Josia (7de eeu vC) wat weereens die dodebesweersters uitgeroei het (2 Kon 23).
Tegnieke waarmee waarsêery en towery bedryf was, word ’n paar keer in die Bybel vermeld: die skud van pyle, die bestudering van ’n dier se lewer (Eseg 21:21), en die waarneming van die stand van die sterre, wat dan “elke maand vir jou bekend maak wat oor jou gaan kom” (!) (Jes 47:13). Uit die antieke wêreld is daar ook tegnieke bekend soos die waarneming van die beweging van (offer)diere en die vlug van voëls, opsê van formules, dra van amulette, en veral die orakel (uitspraak of profesie) wat meesal raaiselagtige uitsprake van die heidense priesters was.
Briljante ontleding en insig. In my voorbereiding vir Sondag se erediens met Filippense 3 as teks, is dit juis wat my van die Nuwe Testament “Saul” tref, dat, teenoor die OT Saul, sy hele lewe om sy verhouding met Christus gedraai het. Dit is amper soos 'n alles of niks beginsel wat vir ons geïllustreer word. Jy kan nie die verhouding tydelik afskakel en dan weer aan as jy Hom nodig het nie. Tog dink ek steeds, as Saul, selfs op dié laat stadium, hom sou verootmoedig voor die Here, hy genade van God sou kon kry, al kon dit nie die gevolge van sy lewe totaal uitwis nie. Dit bly die tragiese vir my van sy lewe, dat hy volhard in die afskakeling van sy verhouding met God, en nie tot inkeer en berou kom nie.
Is ek reg dat daar 'n sterk ironie in 28:6 is :- Saul probeer om die Here te raadpleeg, en word nie ge-antwoord nie;
* nie deur die urim nie. MAAR dit is Saul wat die priesters uitgeroei het, en veroorsaak het dat Abjater die skouerkleed met die urim en tumin na David vlug(23:6 & 9);
* nie deur profete nie, MAAR dit is Saul wat vir Samuel en dus ook sy groep profete vervreem het sodat hulle nie meer kontak gehad het nie (15:35);
* nie deur drome direk van God nie, MAAR dit is Saul wat weggedraai het van die Here en sy eie kop gevolg het.
Ek sien dit as nog 'n les dat mens nie jou verhouding met die Here kan “tydelik afskakel” en eie agenda volg, en dan weer kan “aanskakel” as jy die Here nodig het nie.