1 Timoteus 3:1-13 – Ouderlinge en diakens van karakter
Ouderlinge – 3:1-7
Die Griekse woord vir ouderling wat hier gebruik word, is eintlik episkopos (biskop) maar word deur baie as ‘n sinoniem vir prebuteros (ouderling) beskou, wat elders gebruik word (Hand 20:17,28; Tit 1:5,7).
Let op dat die ouderling se werk nie in terme van pligte as sodanig uitgespel word nie, maar as ‘n manier van leef. Dit moet wys in sy private persoonlike gesinslewe (wat onder andere insluit dat hy een vrou sal hê en nie buite-egtelike verhoudings sal aanknoop nie), sowel as in die publieke lewe. Dit enigste werklike verantwoordelikheid kan afgelei word uit die voorskrif dat só ‘n persoon bewaam moet wees om te onderrig.
Diakens – 3:8-13
Net so fokus Paulus op die karakter van die diakens, en nie soseer oor wat hulle in die gemeente moet doen nie. Sy persoonlike en familielewe moet in ooreenstemming wees met sy of haar belydenis van geloof.
Vers 11 praat van vroue wat van goeie karakter sal wees en in alles betroubaar. Die woord gunaikas word gebruik (meervoud van gune, wat ons ook in 2:9 teëgekom het). Die woord kan weereens óf vroue in die algemeen óf vroulike eggenote beteken. In die eerste geval kan dit met ‘n vroulike diakenamp verbind word, soos baie geleerdes dit doen, en in die tweede geval kan dit dui op die diakens se vroue wat ook mense van goeie karakter sal wees, soos ander geleerdes aandui.
Dit is nie só belangrik watter keuse ‘n mens hier maak nie, want die vraag of vroue diakens kan wees of nie, hang nie van hierdie vers se interpretasie af nie. Om die waarheid te sê, vroue was na alle waarskynlikheid reeds voluit in die ampte van daardie tyd betrokke, Junias as apostel (Rom 16:7), en Phoebe as leraar of diaken (Rom 16:1) en nóg ander as huiskerk leiers.
related post
Trackback from your site.
Comments (4)
Ek weet die ultimate antwoord kom by die Goddelikheid uit. Maar meer aards, deur wie?
Daar is nie eenvoudige antwoorde daarop nie. Die een wat vir my die meeste sin maak, is om die onderskeiding hier rondom in die gemeenskap van gelowiges te doen. Maar dit veronderstel ‘n gemeenskap van gelowiges wat dissipelskap ernstig neem en ook bereid is om te groei daarin. Miskien lê die uiteindelike antwoord daarin dat ons meer inskiklik teenoor mekaar moet wees, meer verdraagsaam, meer aanvaardend, want dit gee ‘n veiliger ruimte waarbinne mense verantwoordelikheid kan neem, sonder om die hele tyd te vrees dat iemand foute in fatalities sal verander nie.
Asseblief! Hierdie is persoonlike ervaring en iets wat n algemene siening iswas waarheen ek ook al verplaas was of kontak hetgehad het in sekere gemeentes in die gereformeerde 3 kerke oa ( ou name) Ooste v Pta, Potgietersrus, Lichtenburg, Coligney, Pietersburg, Nelspruit, Wesrand. Ouderlinge onderrig NIE, ouderlinge bestuur. Ouderlinge is nie noodwendig n voorbeeld vir ander nie. Ouderlinge twis, ouderlingskap is n posisie van aansien, maar dien nie. Ek wens die persepsie kon anders wees
Ten minste het ons in Timoteus dus ‘n standaard waarmee ons kan werk. Die Here soek natuurlik ook nie perfekte mense nie, net gewilliges wat bereid is om gedissipel te word.